Slide_1 Slide_2 Slide_6 Slide_7 Slide_8

Gisteren hebben we twee schapen opgehaald in Sintra. We gingen voor één ram (overbodig geworden omdat hij te (d)rammerig werd en de eigenaar wilde niet dat, als hij hem aan de Portugezen verkocht, hij in de pan verdween, maar uiteindelijk hebben we zijn vriendinnetje ook meegenomen, zodat hij zich niet alleen voelt. Als je bedenkt dat we de ram wilde, zodat Chamoor (muilezel) zich niet eenzaam zou voelen, dan besef je dat dit een gebed zonder end wordt. We hadden de achterkant van de auto volgegooid met hooi, zodat ze onderweg lekker zacht kunnen liggen. Ik werd er bijna jaloers op. Het zag er zo comfortabel uit. Maar de schapen voor in de cabine en ik achterin was helaas geen optie. Toen we thuis kwamen, klonk er uit het hooihok bij Chamoor een fel geblaf. En ja hoor, daar had zich een verdwaald hondje genesteld. (Het jachtseizoen is bijna voorbij en de honden die niet goed genoeg bevonden worden, worden nu op straat gezet. ) Dat is een probleem. Het beestje is hartstikke bang voor ons en als we hem gaan voeren, dan gaat hij nooit meer weg. We kunnen hem echter niet houden, want als jachthond zal hij alle kippen doodbijten en moeten die opgesloten blijven. Dat willen we niet. Daarbij hebben we ook al een (wilde) poes bij de ganzen zitten en die slaapt 's avonds ook vaak in het hooihok.

Het is of de duvel er mee speelt. Nadat we gisteren de schapen in hun hok hebben gezet. (de regen stroomt in riviertjes naar beneden en we zakken tot de enkels in de modder weg), is vandaag Loek ziek. Dus gewapend met een kruiwagen met hooi, bagger ik weer door de modder en de sloten water om de schapen te voeren. En uiteraard regent het hard. Onderweg waait de helft van het hooi weg. Daarna ga ik naar de kippen, ganzen en eenden. De ganzen en eenden zijn in hun element, maar de kippen zijn zeer ontevreden met de regen en wie geeft ze ongelijk. Ik ontdek dat er zeven ganzeneieren in een nest liggen. Dat is leuk, alleen weten niet of onze kerstdief (hij komt ieder jaar een gans stelen vlak voor kerst) ons enige mannetje heeft meegenomen en of de eieren dus bevrucht zijn. Vervolgens op naar Chamoor om haar eten te geven. Daarvoor moet ik in het hooihok zijn, waar het keffertje zit. Het beestje is zo bang voor me dat het door het gat van de voederbak van Chamoor vlucht en bijna vertrapt wordt door Chamoor. Dat kan toch ook de oplossing niet zijn.

Het enige lichtpuntje is de bloeiende mimosa buiten en gelukkig staat de mimosaboom voor het raam.

Kortom het is shitweer en het is een beestenbende. Letterlijk en figuurlijk.

Vraag het gerust!

Google Maps

Gastenboek

Frobert & Josje
Met de Yurt als tempel, de nostalgie van het keukentje en de douche en de veranda hebben jullie een bijzondere plek op aarde gecreëerd. Een plek die de gewenste aardsheid van het kamperen naar een idyllische en comfortabel niveau brengt. Ronduit heerlijk. we hebben volop genoten. Dank voor a...